"Czasami kogoś brakuje tak bardzo, że nikt inny nie może go zastąpić. 

Czasami jest tak bardzo źle, że żadne pocieszenia na nic się nie zdadzą.

Chyba najgorzej się tak przyzwyczaić, uzależnić od drugiego człowieka i nie móc bez niego wytrzymać chociaż chwilii. To najgorsze, bo albo masz wszystko albo nie masz nic. To zabawne jak wiele może dawać drugi człowiek, ile szczęścia, zwątpienia i jak puste staje się życie bez niego."

Taka znaleziona w internecie, ale jakże mądra i prawdziwa refleksja na temat drugiego czlowieka. ;)